چرا به خاك افکنده شدن امام حسين ياد می‌کنيم و آن را در مقاتل می‌خوانيم؟ ناله‌ها و شيون‌های دلخراش! ماجرا را صحنه به صحنه می‌خوانيم تا واقعيت را پيش رو آورديم، و خطر ستم پيشگان و سنگدلی‌شان را در يابيم، و همچنين ابعاد فداکاری و تأثير آن را بفهميم. پس، ما تنها به شيون بسنده نمی‌کنيم و حسين را تنها شهيد اشک‌ها نمی‌دانيم، و بر آنيم که تکليف ما فقط با عزاداری به انجام نمی‌رسد. اگر در تاريخ نبرد حق و باطل، واقعه کربلا را از مقطع زمانی خود خارج سازيم و آن را با گذشته پيوند دهيم، به طور طبيعی حادثه با آينده هم پيوند می‌خورد؛ چنان که می‌گوييم حسين وارث آدم و نوح و ابراهيم و موسی و عيسی و محمد است.