آزادی برترين ساز و کار فعال کردن همه تواناييها و ظرفيتهای انسانی است. هيچکس نمیتواند در جامعه محروم از آزادی خدمت کند، تواناييهايش را پويا و موهبتهای الهی را بالنده سازد. آزادی يعنی به رسميت شناختن کرامت انسان و خوشگمانی نسبت به انسان؛ حال آنکه نبود آزادی يعنی بدگمانی نسبت به انسان و کاستن از کرامت او. کسی میتواند آزادی را محدود کند که به فطرت انسانی کافر باشد.
(«در پاسداشت آزادي»، اديان در خدمت انسان، ص ۲۴)